Praxis Joanna Ziller | Sprachheiltherapie| 30627 Hannover

Zaburzenia w nauczaniu (uczeniu się)

Dyslekcja i dysgrafia

O zaburzeniach takich mówi się, gdy dzieci borykają się z problemami w zakresie opanowania reguł czytania i pisania w tempie swoich rówieśników klasowych.

Często dzieci takie, mimo intensywnego uczenia się, nie potrafią poprawnie czytać lub pisać poszczególne litery, mylą optycznie podobne litery, czy ich kombinacje

(np. b/d, m/n, p/q, ei/ie), mieszają sylaby tak, że wyrazy (słowa) są trudne do rozszyfrowania, mają kłopoty z zapamiętywaniem szeregu wyrazów, czytają z potknięciami i monotonnie, nie potrafią zrozumieć sensu przeczytanego tekstu.

Czytanie staje się dla takich dzieci mordęgą, której będą starały się uniknąć (nie czytając). Problemy te rzutują na samopoczucie, poczucie własnej wartości, na zainteresowania szeroko pojęte, czy na przebieg dalszej drogi szkolnej (nauczania). U takich dzieci zanika radość (chęć) uczenia się,

zaś czytanie i pisanie w szkole staje się udręką

Co to jest „terapia uczenia się“?

Terapia „uczenia się“ jest pomocą pedagogiczno-psychologiczną dla dzeici i młodzieży z zaburzeniami w uczeniu się.

Różnorodność podejścia ukierunkowana jest na założenia uczenia, sytuacji życiowej i osobowości dziecka, jego potrzeby i „mocne strony”, jak i na postawione cele.

Cele „terapii uczenia się“

Dzieci z trudnościami w opanowaniu reguł czytania i pisania są codziennie konfrontowane z tymi problemami, w efekcie czego rozwijają się u nich swoiste zmiany emocjonalne i zmiany w zachowaniu się zarowno w rodzinie, jak i w szkole – temu musi się w trakcie terapii przeciwdziałać.

Główny nacisk w pracy z takim dzieckiem, kładziony jest na zmniejszenie obciążeń psychicznych. Budowanie pozytywnego obrazu własnego u dziecka i z tym związanej motywacji, jest tak samo celem terapii, jak zapewnienie i umożliwienie konkretnie wyczuwalnych, narastających sukcesów, akceptowalnych przez samo dziecko.

Równolegle dąży się do zmiany wpływów otoczenia (środowiska) socjalnego w celu pogłębiania socjalnej integracji dziecka. Wspólnie z dzieckiem wypracowuje się nowe metody uczenia się.

Odkrywanie nowych indywidualnych możliwości i umiejętności uczenia się jest dalszym punktem.

W sposobie postępowania dopasowanym do tempa uczenia się dziecka, pozyskuje ono również emocjonalną pewność w obejściu z mową pisaną.

Prowadzi to do tego, że dotychczasowe nastawienie na nieefektywność uczenia się jest pokonywane.

Przekazywanie pozytywnych przeżyć poprzez pedagogiczne oferty przeżyć dla wielu dzieci, np. podczas wakacji letnich (przykładem są projekty LRS realizowane przez mnie w Praxis Könecke/Stekhan), odgrywają również ważną rolę i bywają przez dzieci bardzo dobrze i chętnie przez dzieci przyjmowane.

Działania, których celem jest złagodzenie sytuacji rodzinnej i szkolnej i które prowadzą do pozytywnych zmian obrazu własnego u dziecka i jego socjalnej integracji, stoją tu na pierwszym miejscu. Praca rodziców stanowi istotny wkład w terapię LRS i powinna doprowadzić do złagodzenia sytuacji.

Terapia uczenia się obejmuje następujące obszary:

	Działania psychoterapeutyczne i terapię systemową (trening refleksyjny, trening koncentracji, trening kompetentnego zachowania socjalnego, przekazywanie startegii prowadzących do rozwiązywania problemów, poradnictwo rodzinne, poradnictwo szkolne)
	Uzyskiwanie postępów w przezwyciężaniu LRS
	Propagowanie percepcji (wizualnej, audytywnej, dotykowej, oraz motoryki)