Praxis Joanna Ziller | Sprachheiltherapie| 30627 Hannover

W bardzo krótkim czasie dzieci rozpoznają głoski, słowa i gramatykę swego języka ojczystego. Uczą się prawidłowego artykułowania i tworzą stosunkowo wcześnie kompletne zdania.

Kłopoty w tworzeniu mowy lub w jej rozumieniu mogą prowadzić do zaburzeń ogólnego rozwoju.

Dzieci z opóźnieniem w rozwoju mowy mogą mieć później problemy z opanowaniem czytania i pisania.

Do ewentualnych zaburzeń w rozwoju mowy dziecka należy zaliczyć:

	Opóźnienia w rozwoju mowy
	Zaburzenia w rozwoju mowy
	Zaburzenia w artykulacji (Dyslalia) – zaburzenia fonetyczno-fonologiczne
	Ograniczony (ubogi) zasób słów
	Ograniczone rozumienie mowy
	Zaburzenia gramatyki (Dysgramatyzm)
	Niepłynności mowy, jak jąkanie się i Poltern
	Zaburzenia w uczeniu się

Głównym zadaniem naszego koceptu terapii jest otworzenie dziecku nowej, bezstresowej „przestrzeni mowy”.Dziecko może tu odkryć w formie luźnej, zabawowej, terapii zarówno samą mowę jak i radość z jej wykorzystywania.

Indywidualne zdolności i zasoby dziecka będą w ten sposób wzmacniane i wykorzystywane do polepszenia umięjętności mówienia.

Opóźnienia w rozwoju mowy dziecka

Opóźnienia w rozwoju mowy mają różne formy – mogą zawierać się w wielu obszarach mowy, jak wymowa, semantyka, czy gramatyka.

Opanowywanie języka (mowy) nie przebiega zgodnie z wiekiem (stąd opóźnienia), jednak przy pomocy terapeutycznego wsparcia opóźnienia mogą być nadrobione. Najczęściej dotyka to artykulacji – nazywane to jest wówczas „dyslalią”.

Zgłoski bywają w wymowie pomijane niewłaściwie wypowiadane lub zastępowane innymi. Dodatkowo może występować ubogi zasób słów oraz braki w gramatyce.

Zaburzenia w rozwoju mowy dziecka

Opanowywanie mowy (języka) przebiega nieraz z przeszkodami, osiąganie właściwego wiekowi poziomu mowy nie może następować bez pomocy z zewnątrz i wymaga wsparcia w jednym lub wielu obszarach mowy: wymowy, rozumienia, zasób słów, gramatyka.

Zaburzenia artykulacji (dyslalia) – zaburzenia fonetyczno-fonologiczne

Przez dyslalię rozumie się zaburzenia wymowy lub zaburzenia artykulacyjne. W takich przypadkach jedna lub więcej głosek jest błędnie wymawiana, przez inne głoski zastępowane lub po prostu pomijane.

Tak np. dziecko wypowie: „Mama tomm“ zamiast „Mama komm“.

Przy pomijanie niektórych głosek lub zastępowaniu właściwych głosek innymi, bywa dziecko przez osoby obce z trudem rozumiane lub wręcz wcale nie rozumiane.