|
Strona 2 z 3
Dysgramatyzm
Dysgramatyzm oznacza błędne zastosowanie reguł gramatycznych w budowie zdania lub odmianie wyrazów. Polega na:
Tworzeniu niepełnych zdań/wyrazów
-
Pomijaniu części zdań (np. orzeczenia)
-
Stosowaniu błędnych form gramatycznych lub pomijaniu ich
-
Błędnym stosowaniu rodzajników, przypadków, odmian.
Przykłady: "Ich Katja bin."/ "Ball Straße rollt."/ "Mama heim gekommt."/ "…die Igels."
Jąkanie się
Jąkanie się jest zaburzeniem płynności wymowy, występuje często sytuacyjnie i może podlegać wielkim wahaniom.
Sposób występowania, jak i częstość występowania symptomów jąkania się musi być rozgraniczona od niepłynności wymowy uzależnionych rozwojowo, które mogą występować u ok. 75-80% wszystkich dzieci w wieku 3-5 lat w okresie rozwoju mowy. Faza ta trwa z reguły od kilku miesięcy do 1 roku.
Podczas jąkania się dochodzi do silnego przerywanego przebiegu wymowy.
Wyraża się to poprzez:
-
Powtarzanie sylab lub głosek ("Mu-Mu-Mutti", Me-Me, Me Mutti")
-
Rozciągnięcia wymowy ("Mmmmutti")
-
Blokady ("------------Mutti")
Ponadto mogą pojawiać się równoczesne ruchy mięśni twarzy, usztywnienia ciała, zaburzenia oddechu i inne objawy towarzyszące.
Naukowcy wychodzą z założenia, że do jąkania dochodzi w wyniku odpowiedniego skumulowania się kilku czynników.
Jednym z warunków występowania jąkania się, podług dzisiejszego stanu wiedzy, jest prawdopodobnie wrodzona gotowość ciała, która odpowiedzialna jest za to, że podczas wysiłku koordynacyjnego podczas mówienia dochodzi do jąkania się.
Zaburzenia myofunkcjonalne
Przy zaburzeniach myofunkcjonalnych występuje błędny sposób przełykania.
Język naciska/prze przed lub między przednimi i bocznymi zębami, podczas gdy środkowa część języka nie unosi się ku twardemu podniebieniu.
Zauważa się przy tym oddychanie ustami, luźne (obwisłe) wargi i małe napięcie całej muskulatury twarzy.
Nierzadko wespół z tymi symptomami występują zaburzenia artykulacyjne (międzyzębne tworzenie głosek) oraz błędy (wady) w uzębieniu i w obrębie szczękowym (ich wadliwe ustawienia).
Dziecięce zaburzenia głosu (chrypka, guzy na strunach głosowych)
Dziecko dotknięte zaburzeniami glosu jest upośledzone w swojej komunikacji słownej (werbalnej). Nierzadko dziecko cierpi na trudności w kontaktach socjalnych.
Dziecięca dziwaczność głosu będą zawsze traktowane w swoim kompleksowym związku przyczynowym.
Powodem występowania i utrzymywania się zaburzeń głosu bywają, oprócz zachowania dzieci, podczas którego dochodzi do niewłaściwego operowania głosem, czynniki uzależnione od rozwoju dziecka, czynniki psychiczne, rodzinne i socjalne.
Z tego powodu efektywna terapia głosu u dzieci wymaga utworzenia wyraźnego obrazu zaburzeń z różnych punktów widzenia w sensie ułożenia terapii multimodalnej (wielorodzajowej).
Mówienie przez nos
Rozróżnia się tu dwa zasadnicze typy zaburzeń mowy:
- Mówienie nosowo brzmiącym głosem, spowodowane nie w pełni rozwiniętym zamknięciem przestrzeni nosowej od przestrzeni ustnej;
- w tym przypadku mówi się o otwartym mówieniu przez nos;
- Mówienie głosem, w którym nie występują nosowe składowe brzmienia (głoski nosowe, takie jak „n”, „m”, „ng”); mówi się wówczas
- o zamkniętym mówieniu przez nos.
Może naturalnie wystąpić mieszane mówienie przez nos w przypadku kombinacji obu możliwości.
|
